In de media: over leven, sterven en de weg ernaartoe
Voor de rubriek #FaceToFace van GrootDeFryskeMarren werd ik geïnterviewd over mijn werk als levenseinde-doula en over de persoonlijke ervaringen die mij op dit pad hebben gebracht.
Dood en leven zijn in mijn leven altijd met elkaar verweven geweest. Al tijdens mijn opleiding in de zorg raakte ik gefascineerd door de manier waarop mensen hun laatste levensfase beleven — en door de grote verschillen in de begeleiding die zij daarbij ontvangen. Later werkte ik onder meer in een hospice en in de palliatieve thuiszorg.
Het overlijden van mijn man Eric bracht alles wat ik professioneel wist heel dichtbij. Ik ontdekte dat kennis alleen niet genoeg is wanneer je zelf midden in het verdriet en het loslaten staat. Juist die ervaring heeft mijn overtuiging verdiept dat een goed afscheid niet pas begint op het moment dat iemand sterft.
Als levenseinde-doula bied ik emotionele en praktische ondersteuning aan mensen in hun laatste levensfase en aan hun naasten. Ik help hen na te denken over wensen en keuzes: waar wil je het liefst sterven, wat geeft je rust, wie wil je om je heen hebben en wat is voor jou werkelijk belangrijk? Daarbij mag ook ruimte zijn voor rituelen, gesprekken, stilte en alles wat helpt om elkaar vast te houden in het loslaten.
Praten over de dood hoeft het leven niet kleiner te maken. Integendeel: openheid kan angst verminderen en juist ruimte geven om bewuster te leven.
Zoals ik in het interview zeg: “Je kunt de dood niet regisseren, maar je kunt wel regie nemen over de weg ernaartoe.”
Fotografie: Johan Brouwer
Tekst oorspronkelijk interview: Lotte van der Meij